Kino domowe za najniższą cenę - plazma, telewizor czy tańsza alternatywa? (cz. II)

Odbiorniki telewizyjne można podzielić na kineskopowe i płaskie. Te pierwsze nadal da się kupić w większości sklepów RTV. Prawie wszyscy klienci decydują się jednak na zainwestowanie w nowocześniejszą technologię LCD lub plazmową. Ceny takich telewizorów spadły w ostatnich latach bardzo mocno. Dziś kineskop opłaca się tylko w jednej sytuacji - gdy klient (oprócz DVD) zamierza oglądać analogową telewizję kablową lub naziemną. Nowoczesne odbiorniki mają bowiem tendencję do uwypuklania zakłóceń w tego typu sygnale.

Rozmiar się liczy, ale...

Jedną z pierwszych rzeczy, na którą podczas kupowania płaskiego telewizora zwraca uwagę klient jest przekątna ekranu. Wbrew pozorom nie musi być ona jak największa. Wszystko zależy od wielkości pomieszczenia i odległości, z której widz zamierza oglądać obraz. W przypadku około 3 metrów spokojnie wystarczą 32 cale. W miarę jak ten dystans rośnie można zwiększać przekątną. Obecnie najpopularniejsze formaty do typowych salonów to 37 i 42 cale.

Telewizor LCD Grundig Vision 4 32-4820 za 2 000 złotych to jeden z najtańszych 32-calowych odbiorników

Druga ważna sprawa to rozdzielczość czyli liczba pionowych i poziomych linii wyświetlania pikseli. Standardowe telewizory kineskopowe pracują w rozdzielczości 720 x 576 pikseli (system PAL). Format HD Ready obsługuje 1280 na 720 linii. Najlepszy Full HD - 1920 na 1080. O ile jeszcze w ubiegłym roku wysokie ceny skutkowały dość dużą popularnością HD Ready, obecnie nie ma już powodu inwestować w ten standard (chyba, że decydujemy się na zakup mniejszego telewizora). W przypadku 37 i więcej cali (LCD) lub 50 i więcej cali (plazma) Full HD to norma.

Trzeci istotny element wiąże się z trwającym od lat sporem na temat wyższości ekranów LCD lub plazmowych. Każda z tych dwóch konkurujących ze sobą technologii posiada wady i zalety. Podstawowa różnica polega na tym, że panele ciekłokrystaliczne nie świecą same z siebie. Są uzależnione od umiejscowionych za nimi lamp lub diod LED. Nie da się całkowicie zablokować promieni, dlatego kolor czarny jest jaśniejszy niż w plazmach. Wpływa to negatywnie na kontrast.

Telewizor LCD LG 37LG3000, który kosztuje 2 900 złotych to niezły wybór wśród paneli 37-calowych

W ekranach plazmowych każdy piksel świeci samodzielnie. Barwy są żywsze, ich skala dużo szersza, da się uzyskać głęboką czerń (poprzez wygaszenie elementów ekranu). Dodatkowa zaleta plazm to brak smużenia, które pojawiało się w "szybkich" scenach na starszych ekranach LCD. Te ostatnie są za to mniej wrażliwe na światło zewnętrzne, obraz jest dobrze widoczny nawet w bardzo jasnym pomieszczeniu. W przypadku plazm panel zabezpiecza przed uszkodzeniem szkło. Odbija ono promienie słoneczne.

 

Żywotność telewizorów LCD jest większa. Producenci oceniają ją na 60-100 tysięcy godzin. W plazmach ten wskaźnik wynosi około 50 tysięcy godzin. Wynika to w pewnej mierze ze skłonności do wypalania się plazm w miejscach stałego wyświetlania elementów na ekranie (np. logo stacji). Z drugiej strony 50 tysięcy godzin daje nam 17 lat użytkowania przy 8 h oglądania dziennie.

Telewizor LCD JVC LT-42G80 za 4 500 PLN reprezentuje wyższą półkę odbiorników 42-calowych 

Matryca - sprawa kluczowa

Niezależnie od tego, na jaki panel się decydujemy, powinniśmy zwrócić uwagę na takie elementy jak kontrast, jasność oraz czas reakcji matrycy (to ostatnie tylko w LCD). Kontrast obrazuje różnicę między najjaśniejszym a najciemniejszym elementem obrazu. Im większa, tym lepiej. Dzięki temu da się zobaczyć jasny przedmiot na białym tle lub ciemny na czarnym. W LCD kontrast może być statyczny (mierzony bez regulacji odbiornika, zwykle od 400:1 do 2 500:1) lub dynamiczny (od 2 000:1 do nawet 50 000:1, sprawdzany przy różnych ustawieniach). W plazmie mierzy się tylko tę pierwszą wartość (zwykle od 3 000:1 do 15 000:1).

Samsung PS42C62H  kosztuje 3 000 złotych - to jedna z najtańszych plazm na rynku 

Jasność określa, ile światła emituje ekran. Miarą jest w tym przypadku kandela na metr kwadratowy (cd/m2). LCD mogą pochwalić się tym parametrem na poziomie 300-600 cd/m2, plazmy 1 000-1 500. W przypadku paneli ciekłokrystalicznych duża jasność pozwala na oglądanie filmów nawet w bardzo nasłonecznionym pomieszczeniu. Dla użytkowników plazm ta wartość ma mniejsze znaczenie, bo ochronna szyba i tak utrudnia korzystanie z odbiornika gdy świeci słońce. Bardzo wysoka jasność ma tę wadę, że zaburza odbiór koloru czarnego (tak zwane srebrzenie).

Ostatni element decydujący o jakości matrycy to czas reakcji. Zazwyczaj wynosi od 3 do 8 milisekund. Im jest niższy, tym szybciej piksele potrafią zmienić kolor z białego na czarny i z powrotem. Wysokie czasy reakcji (powyżej 20 ms) powodują efekt smużenia podczas oglądania dynamicznych scen. Nowoczesne telewizory LCD (ten parametr dotyczy tylko nich) pokonały jednak to ograniczenie i niemal zrównały się z "szybszymi" plazmami.

Dodatkowo wielu wiodących producentów telewizorów wykorzystuje technologie poprawiające parametry obrazu. Przykłady to Bravia Engine firmy Sony czy Pixel Plus HD Philipsa. Do tego dochodzą takie mechanizmy jak 100 lub 120 Hz tryb wyświetlania obrazu (zwiększa płynność ruchu), cyfrowy filtr grzebieniowy (kolory są bardziej żywe) oraz cyfrowa redukcja zakłóceń (przydatna podczas oglądania transmisji analogowych). Ważne są także duże kąty oglądania w pionie i poziomie. Dzięki temu nie trzeba siedzieć na wprost odbiornika, aby widzieć wszystko z odpowiednią jasnością i we właściwych barwach.

Samsung PS50P96F za około 10 000 złotych to high-endowy produkt z 50-calowym ekranem i rozdzielczością Full HD

 

Kupując telewizor warto także zwrócić uwagę na złącza, w które jest wyposażony. Cyfrowe HDMI do transmisji audio - wideo z odtwarzacza DVD lub Blu-Ray to podstawa. Dodatkowo przyda się DVI, które umożliwi podłączenie komputera (alternatywnie można zaopatrzyć się w przejściówkę DVI > HDMI). Bardzo ważną rzeczą jest gniazdo USB. Pozwala na oglądanie zdjęć bezpośrednio z aparatu fotograficznego czy filmów zapisanych na pendrivie (czasami dobrą alternatywą jest wewnętrzny czytnik kart pamięci).

Ciekawe alternatywy

Wielu miłośników kina domowego rezygnuje w ogóle z telewizora i zamiast tego decyduje się na zakup cyfrowego projektora multimedialnego. Zazwyczaj kojarzone z salami konferencyjnymi urządzenie może być z powodzeniem wykorzystywane w warunkach domowych. W tym przypadku osoby zainteresowane oglądaniem filmów powinny zwrócić uwagę na następujące elementy:

- format ekranu ("kinowy" 16:9, nie 4:3)

- jasność (do salonu wystarczy 1 000 - 1 500 ANSI lumenów, wyższej klasy sprzęt jest przeznaczony do sal konferencyjnych)

- kontrast (tu odwrotnie - do kina domowego powinien być jak najwyższy, co najmniej 6 000:1)

- rozdzielczość (idealnym rozwiązaniem będzie sprzęt pracujący w trybie Full HD)

- żywotność lampy (zazwyczaj 2 000 - 4 000 godzin, a zatem przy oglądaniu 4h dziennie wymiana jest konieczna już po 1,5 - 3 latach).

- cyfrowe złącze HDMI

Drugą alternatywą dla telewizora jest po prostu monitor komputerowy. Obecnie 24-calowe modele, pracujące w natywnej rozdzielczości 1920x1200 można kupić już za około 1 500 złotych (matryca TN III generacji) lub 2 000 - 2 500 złotych (matryce MVA / PVA). Takie rozwiązanie zajmuje najmniej miejsca w mieszkaniu. Jego wadą jest konieczność oglądania filmów zza biurka ;).

Wojtek Wowra

Inne Wyhacze:

Tanie Gadanie w Dialogu

Jak kupić najlepsze kino domowe za dobrą cenę

Jak kupić dobry rower za 700 zł (unikając hipermarketów)

Porównywarka kantorów - w sam raz na wakacje

I ty mozesz wyhaczyć samochód w USA